Er zijn van die boeken die je doorbladert en de volgende dag alweer vergeten bent. En dan zijn er boeken die je laten stilstaan, ademhalen en gewoon even stil laten zitten. "Stadskatten" van Yael Bergstein is zo'n tweede soort boek. Ik sloeg het 's avonds open, dacht even wat te bladeren voor het slapengaan. Een uur later werd ik wakker met tranen in m'n ogen en geen idee waarom. Er gebeurt niks bijzonders in. Gewoon een kat op een dak en een vogeltje. Maar het kruipt onder je huid. En weet je wat? Dit is niet alleen voor kinderen. Ik betrapte mezelf erop dat ik langer naar elke animatie staarde dan ik wil toegeven. Er is iets hypnotisch aan. Het boek herinnert je aan simpele waarheden: vrijheid is ingewikkeld, wachten is niet saai als je weet waar je op wacht, vriendschap kan tussen iedereen ontstaan. Die hele filosofie wordt hier uit de doeken gedaan: Waarom „Stadskatten“ ook volwassenen raakt. Voor kinderen is dit natuurlijk puur genot. Maar volwassenen, vermoed ik, zullen ook langer bij elke pagina blijven hangen dan ze willen toegeven. Ik heb de bladeranimatie wel vijf keer achter elkaar bekeken — er is iets fascinerends aan. Heeft iemand anders zulke bewegende boeken gezien? Of misschien vergelijkbare uitgaven ontdekt? Hebben jullie „Stadskatten“ al bekeken? Deel je ervaringen, ik ben heel benieuwd!